Het stuk hierna wil ik dat je in alle rust gaat lezen. Het is belangrijk. Voor mij. Geen meeneem latte in je hand en je Motorola tussen je oor en je schouder. Nee, liever een tee op je bureaublad en misschien een Chet Baker op de achtergrond. Het is een kort fragment dat ik zo’n vier maanden terug heb geschreven naar aanleiding van een beeld dat dagenlang in mijn gedachten spookte. Ik heb dat uiteindelijk omgezet in schrift en het resultaat is “Whom the gods love dies young”; een kort fragment van twee pagina’s. Ik heb het een paar keer herschreven en ik denk dat het nu wel goed genoeg is.
Een laatste opmerking is dat je in je achterhoofd moet houden dat het geschreven is als een narration op een film. Ik ben benieuwd naar wat men er van vindt.
februari 6, 2008 at 4:53 pm |
Vanavond, met beethoven op de achtergrond… ben benieuwd
februari 6, 2008 at 10:37 pm |
Het past zeker mooi bij een film noir achtige comic book movie. Ik hoor die narrator al de zinnen oplezen, heerlijk.
Verder was ik benieuwd of je het bij deze twee pagina’s laat, of dat je het verder gaat uitwerken.
februari 7, 2008 at 12:35 am |
Net stuk hoor.
februari 7, 2008 at 10:06 pm |
Pro.
februari 8, 2008 at 2:06 pm |
thanks killas