“The Bus Ride Notes”, waarnemingen tijdens de busreis, door yours truly.
Ik zat ergens voorin toen de bus een halt maakte en een passagier in liet stappen. De passagier, een man in de veertig, had een groot, wit-rood C1000 boodschappentas in zijn hand met heel groot een slogan van de supermarkts ”Matsweken” campagne erop: “IK BEN GEMATST”. Bij instappen liep hij een stap naar de chauffeur en vroeg om een dalkaartje van 1,20 euro. De chauffeur stempelt het kaartje waarop de man, lichtelijk verrast door de inhoud van zijn portemonnee, aangeeft dat hij wat tekort komt. De chauffeur knikt dan vriendelijk en laat hem doorlopen.
Humor.
januari 13, 2008 at 9:51 pm |
Buschauffeurs lachen zelden vriendelijk. Als ze het doen zijn ze eerder veel te melig en stoned van het hele dag op de weg zitten, dan zijn ze vervelend. Ze lachen welliswaar vriendelijk.. maar lichtelijk irritant. Al wel,
altijd beter dan de ambtenaren bussen die alleen op onmogelijke tijdstippen hardwerkende kantoorburgers vervoeren. Als je geen behoefte hebt aan melige chauffeurs, moet je die bussen eens proberen. Want daar zijn zelfs de passagiers introvert en treurig. De kans dat je daar gemats word is alleen nog veel en veel en veel kleiner en ze rijden niet in het weekend.
groetjes
januari 14, 2008 at 1:52 pm |
Gelukkig voor die man zijn het geen batsweken!
januari 16, 2008 at 2:19 pm |
Hehe zijn er ambtenaren bussen?