That’s the shit

INLEIDING

Een korte flashback naar een zaterdag avond een paar weken terug:

(…)

Chick: Milan?
Ik: Nee, Bilal, B-I-L-A-L
Chick: O Bilo
Ik: nee, BiLAL met een L aan het eind

Op dat moment word ik van achter getikt

Niek: ben je aan het gieren? (vertaald = ben je het meisje aan het versieren?)
Remco staat er naast en geeft me een tjoerie blik zonder tjoerie, maar wel met een nooooh (vertaald = jij ouwe snoeperd!)
Ik: Nee
Chick: Ja want ik had je gister gezien op dat feest
Ik: klopt, maar je moet me vergeven want ik heb je naam niet onthouden

Chick zegt haar naam, maar ik ben het nu weer vergeten, iets met een A.

Chick: Anogwat
Ik: Hey Anogwat
Anogwat: hoe vond je het gister?
Ik: ik vond het wel boeiend, alleen jammer dat ik zo laat binnen was, ik dacht echt dat je vriendin zei dat het tot 4u zou duren
Anogwat: boeiend? Niet leuk?
Ik: jawel, maar het was ook boeiend
Anogwat: hoezo dat?
Ik: gewoon om dat mee te maken. Alles is boeiend, Anogwat, alles heeft een kern wat interessant is of kan zijn (niet letterlijk zo gezegd). ALLES. Denk je niet?
Anogwat: ja misschien wel
Ik: ik meen het, zelfs schijt is boeiend.
Ok, nu weet ik niet waarom ik dat voorbeeld heb gebruikt, het zal wel aan een bepaalde state of mind liggen. Maar in dezelfde state of mind dwaalde ik af op mijn eigen woorden: schijt. Wow. Got to figure out that shit.

BIOLOGISCH

Poep, schijt, drol en ontlasting zijn basically onverteerbare resten voedsel die via de darm naar buiten worden geleid. Er zit eigenlijk van alles in, maar een major gedeelte bestaat uit bacterieen en zoals Wikipedia het zo sierlijk beschrijft ‘afgeschilferde darmwandcellen’. Een brandende vraag met betrekking tot dit onderwerp die ik altijd beantwoord heb gewild is waarom die kleur. Het schijnt dus zo te zijn dat gal, of beter gezegd galkleurstoffen, voor het kleurenpalet zorgen. Dus hoe meer galkleurstof hoe zwarter; zonder galkleurstoffen zou de stinky icky er wit uitzien (denk daar eens aan). Verder heb ik geleerd dat de stank te danken is (woordspeling is onbedoeld) aan een rotting proces in je darmen. Dus hoe nasty-er je shit is, hoe ongezonder je eten was. Ten slotte heeft de enorme vetgehalte ervoor gezorgd dat ik jaren geleden zwemmend in de zee, iemands drol gretig heb vast gepakt door het te miskennen voor een heel bijzondere soort van drijvende stenen. Not cool.

ALL TYPES OF SHIT

Ik ga proberen niet te diep op de materie in te gaan, want straks kotst je mijn post letterlijk uit. Ik laat de misselijk makende details over de verschillende soorten skit (zoals diarree) even voor wat ze zijn en voor een major laugh over de subject matter refereer ik specifiek naar Eddie Murphy’s classic stand-up show ‘Raw’ en dan met name naar het stuk over de bruine materie.

EEN BEETJE SCHIJTERIG

Soms wil ik geloven dat het algemeen bekend is dat men zijn shit doet in een WC (afkorting van Water Closet) of toilet, totdat ik een lamme aap op zaterdagavond bij de bosjes gehurkt zie. Toch kan ik de lamme aap niet blamen aangezien wij als mens door de tijd heen heel veel manieren hebben bedacht en geprobeerd om ontlasting zover mogelijk van ons te verwijderen. In de Middeleeuwen werd er bijvoorbeeld in een apart kamertje gescheten buiten het huis waardoor de drol rechtstreeks in een slotgracht of ravijn terechtkwam (en ik durf te wedden dat er een keer een zwemmend jongentje was in dat ravijn dat gretig op zoek was naar drijvende stenen maar flink teleurgesteld werd). En in de Renaissance had men schijnbaar schijt aan privacy (woordspeling is onbedoeld) en plaatste deze kakstoelen in de woon- en slaapkamer. Ergens rond die tijd deden de minder bedeelden hun behoefte gewoon thuis in een emmer en gooiden hun garbage vanuit een raam zo de straat op. Wel moesten ze iets roepen voordat er gegooid werd in het geval iemand net onder dat raampje zijn dagelijkse wandeling deed (ik gok iets van: “yo, I’m dropping my shit!”) .

Tegenwoordig is het makkelijker en comfortabeler om je behoefte te doen en het kost ons, los van het druk- en perswerk (and I ain’t talking tees), in de meeste gevallen niet veel moeite. Rest alleen de Franse hurktoiletten, die moeten we gewoon in de brand steken.

IK HEB SCHIJT

Het is meestal na het schrijven van een ellenlange tekst bullshit dat ik me ga afvragen waar the hell ik mee bezig ben. Vaak gaat mijn post, anders dan poep na het doorspoelen, nergens naar toe en desondanks druk ik altijd op ‘Publish’. Dus even though I’m full of shit, lijk ik uiteindelijk toch skit te hebben en drop ik mijn poep rechtstreeks in de public domain. En hoewel het ook stinkt, ben ik wel altijd enigzins opgelucht als het eruit is.