School Is Out

Quartet

When you don’t sleep, you create. De nieuwe Guy Vernes internet ads:

Featurette: Beats Factory

The Bomb

It’s your boy (writer name classified)…maar jullie weten wel wie.

Brand New Battles

Brands zijn overal. Of je het wel of niet leuk vindt, merken zijn er altijd geweest en de non-stop labeling zal waarschijnlijk ook nooit verdwijnen. Intellectuele eigendomsrechten vormen een cruciaal wapen (en schild) voor bedrijven in de oorlog voor de consument en voor de gewone mens is het een voeding voor de onbewuste menselijke drang om te categoriseren. Het creeren en, belangrijker nog, het beschermen van de rechten op “het gezicht” van een onderneming is een million dollar business die een belangrijke activiteit vormt voor elke major brand.

TER ILLUSTRATIE

Ik weet nog dat ik zo’n zeven maanden terug sprak met een advocaat van de grootste IP (Intellectual Property) firma die wij in Nederland kennen, De Braauw Blackstone Westbroek. Hij vertelde mij dat ELKE business, en dan met name de major players vrijwel compleet steunen op hun intellectuele eigendomsrechten. Nu wist ik toendertijd ook al dat IP een belangrijke rol speelde voor bedrijven, maar kende dat vooral toe aan de marketingsector, de salesmen. Weinig wist ik van de daadwerkelijke waarde van de merknamen, logo’s, huiskleuren, geluiden, etc. voor de totale business. Ter illustratie een lijst van de top 10 global brands van 2007 door BusinessWeek:

Op de lijst zie je dus de waarde van de eigendomsrechten van het bedrijf. Heel bot gezegd: het logo van Coca Cola is ruim 65 miljoen euro waard! Duizelingwekkend als je nagaat hoeveel het bedrijf bij oprichting betaald heeft voor het ontwerp. Ik weet bijvoorbeeld dat Nike haar grafisch ontwerper 35 dollar heeft betaald voor de legendarisch swoosh, een logo dat nu met een waarde van 12 miljoen euro op nr. 29 op de lijst staat*.

In principe is hier nothing new on the horizon, maar het is toch verrassend als je nagaat dat bijvoorbeeld de waarde van immateriele activa bij mega bedrijven als Microsoft meer is dan de waarde van al hun gebouwen, inventaris en alle andere materiele shit die Bill en zijn onderdanen bij elkaar heeft (!). It makes you wonder…

…misschien zullen we een keer zover komen:

* Leuk is nog te noemen welke Nederlandse merken globaal goed scoren. Het zijn er eigenlijk verrassend weinig. Sterker nog het zijn er slechts 2: Philips (op nr. 42) en ING (op nr. 81). Shell werd als Engels bedrijf gerekend door zijn registered office in Engeland.

I Love Food

Anders dan Pizarro, ontdekte ik aardappelen vanaf de dag dat mijn tanden daar mee om konden gaan. En hoewel er in Nederland een overvloed is aan het plantje, krijg ik er toch geen genoeg van. Doordat ik zoveel patat in mijn leven heb gegeten, moet ik toch concluderen dat de Hollandse aardappel de lekkerste is (hoewel men mij regelmatig blijft verwijzen naar de Zweedse of Tjechische) en hoewel het op het eerste gezicht toch wel saai oogt, wordt ik toch elke keer verrast door de verscheidenheid aan overheerlijke gerechten die daarmee gemaakt kunnen worden.

Een hap van een burrito is een hemelse en intense shot van passie en specerijen. Met zijn opvliegerige karakter is het vaak lastig om bij de eerste hap grip te krijgen op de tortilla, maar het is juist die krachtige smaak in die zachte rol wat juist zo lekker is. Zodra je die sterke, pikkante tongprikkeling hebt doorgemaakt dan blijft er een heerlijke zachte smaak van de elegante ingredienten in de vulling.

Anders dan men vaak denkt, bestaat couscous in heel veel verschillende smaken en variaties. Alleen al in het land zelf, heb je verschillende soorten die bij elke streek horen en bij elk hoort een smaak en traditie. Net als veel buitenlandse gerechten, heeft het bord griesmeel korrels buitenshuis ook een bepaalde Europeese specerij over zich heen gekregen. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik geniet toch wel beduidend meer van het gerecht in eigen land. Ik ben zelf opgegroeid met couscous, maar sta toch elke keer weer verbaasd over de nieuwe smaken en moderne variaties die ik proef als ik weer in mijn geboorteland ben en het zou mij niet verbazen als ik op een dag besluit de rest van mijn leven één soort couscous (de lekkerste en warmste) te blijven eten.

Sushi is een kwestie van smaak. Of je vindt het heel lekker of je vindt het vies; de gulden middenweg is zoek (of je bent lam en dan eet je alles). Ik behoor tot de eerste categorie eters. Een sushi rol bijvoorbeeld, is heel klein qua formaat maar vol van smaak. Er zit zoveel meer in een portie dan je op het eerste gezicht zou denken. Wel is het zo dat ik bij sushi een uitzondering maak in vergelijking met de andere gerechten: met een europees sausje is het juist the cream of the crop.

Afrikaans eten heeft persoonlijkheid. De verscheidenheid aan kleuren en geuren zorgen voor een uitzonderlijk mooi geheel dat ook nog eens krachtig van smaak is. Ik heb tot op heden alleen heerlijke, warme Afrikaanse gerechten gegeten en vanaf de eerste hap was ik al helemaal verkocht. Had mijn verblijf in Kinshasa iets langer geduurd, dan was ik zeker verliefd geweest op één van hun lekkerste borden.

Deze post gaat niet over eten.

BillyClass Riddle Time!

Jongens en meisjes, het is weer tijd voor…BillyClass Riddle Time! hai hai hai!

1. THE MISSING DOLLAR

Three men stay at a hotel for the night. The innkeeper charges thirty dollars per room per night. The men rent one room; each pays ten dollars. The bellhop leads the men to their room. Later, the innkeeper discovers he has overcharged the men and asks the bellhop to return five dollars to them. On the way upstairs, the bellhop realizes that five dollars can’t be evenly split among three men, so he decides to keep two dollars for himself and return one dollar to each man.

At this point, the men have paid nine dollars each, totalling 27. The bellhop has two, which adds up to 29. Where did the thirtieth dollar go?

Selecteer tekst hieronder voor het antwoord
The mistake is in how the thirty dollars are accounted for. The two dollars that the bellhop has are part of the 27 the men have paid. A correct accounting of the money is that 27 dollars were paid and three dollars were not, totaling 30 dollars.

2. THE WOMAN ON THE ROAD

A man was driving a black truck. His lights were not on. The moon was not out. A lady was crossing the street not holding a torch or any bright object. How did the man see her?

Selecteer tekst hieronder voor het antwoord
It was a bright, sunny day.

3. MR. SJAIKS’ DROOM

Mr. Sjaiks is nachtwaker in een groot bedrijf. Op een zekere ochtend als Mr. Sjaiks naar huis wil gaan zegt zijn baas tegen hem: “Ik ga op zakenreis naar Noorwegen. Morgen vertrek ik vanaf Schiphol.” Mr. Sjaiks raadt hem echter dringend aan om de boot te nemen. “Hoe dat zo?” vraagt de directeur. “Nou” is het antwoord, “ik droomde vannacht dat het vliegtuig naar Noorwegen vlak voor de landing neerstortte, je waet ut.” De directeur lacht er eerst om, maar bijgelovig als hij is, hij gaat toch met de boot. In Noorwegen aangekomen hoort hij dat het vliegtuig waarvoor hij in eerste instantie gekozen had inderdaad een ongeluk heeft gehad. Terug in Nederland laat hij bij Mr. Sjaiks een grote bos bloemen bezorgen, geeft hem een grote beloning en ontslaat hem op staande voet! Waarom??

Selecteer tekst hieronder voor het antwoord
Een nachtwaker hoort niet te dromen als hij aan het werk is.

Justin’s Dialogues

Een hypothese: wat als Justin Timberlakes “My Love” een dialoog was met een hele vervelende chick?

Ok dat was hypothetisch. Maar wat als het een dialoog zou zijn met echt een random chick?

Why Batman Can’t Fly

This is an unofficial fragment about the man in the bat suit.

I wake up on a dark, rainy night in a quiet Gotham. I hear Alfreds footsteps in the hall downstairs and close my eyes again. My alarm has failed me once more. Fifty million in assets and still not a working clock. A half-empty glass of bourbon is laying on my night table together with my beeper and a file with “Two-Face” on the label. Damn it. I couldn’t sleep again. This shitty phrase still echoing in my mind: “Live like a god, die like a whisper”. It’s a sentence written on a thick paper note, left behind for me a couple of days ago in a restaurant. God. I don’t feel like getting up today, I don’t feel like brushing my teeth and starting the Lincoln. I sigh…

My name is Bruce Wayne and I fight freaks and jokers in an overcrowded, bizarre circus.

A man is dictated by his actions. He may grieve, but if he retains from showing his sorrow, he is not sad. He may love, but if he refrains from showing his feelings, he is no lover. So who is the man for others when he is something else for himself? He thinks and feels; yet we only know what he does.

This life has given me many good things. I am what people would call “successful”. I have money, women, cars and I spend days in the week trying to stay in good shape. My true name is Batman; Bruce Wayne is just a worn-out playboy teasing off his parents’ hard work. In Batman I find the true me, the man I am, my homeostasis.
I inherited Wayne Enterprises at a young age. Armed with the responsibility for thousands of people and the core to direct my life, I discovered that a man can reach the untouchable glow of the stars and I discovered that with me, thousands of people would see the scarce sunrays of Gotham. And so I decided to live for them.

“Live like a god, die like a whisper”. More than the messenger, it’s the message that intrigues me. Have I been living like a god? How can that be true if I am the opus dei; the man who raids the inhuman with the hands and brains of a mere mortal? I am no superhero, of course not, superheroes can fly. All I do is use what I have to prevent harm to the innocent, because to me no other good is greater. I cannot fly, my eyes don’t radiate laser and the strength in my arms cannot lift a car. I have science, mathematics, technology, strategy and money, the greatest weapon in Gotham. So no, I can’t live like a god, but I will die as a man.

I get up, brush my teeth and start the Lincoln…

Suicide